Ping An | CONTACT

HEB JE VRAGEN,
WIL JE EEN PROGRAMMA BOEKEN,
OF ME GEWOON EEN LEUKE MAIL STUREN?

DAT VIND IK LEUK,
WANT IK HELP JE GRAAG!

Als wanhoop het overneemt…

Als wanhoop het overneemt…
13 juni 2018 Inge

Bovenstaande tekst sloeg in als een bom.

Afgelopen week beëindigden twee bekende mensen zelf hun leven. En omdat ze zo in de spotlights stonden, zorgde dit voor een wereldwijde aandacht voor depressie en de verborgen pijn van mensen, het enige goede wat uit hun zelfdoding kan ontstaan, denk ik.

Hoewel ik de personen in kwestie beide niet persoonlijk ken, deed het me heel veel. In mijn omgeving zijn er namelijk vier personen door zelfdoding om het leven gekomen. Ik kies trouwens bewust niet voor het woord zelfmoord, omdat ik moord associeer met iets crimineels, en dat past niet bij de wanhoop waarmee iemand het leven niet meer wil leven.

De afgelopen dagen hebben de vier personen uit mijn leven die er niet meer zijn door die wanhoop, weer meer door mijn hoofd gespookt. Met telkens de vraag “waarom?” erbij. Nu kan ik niet in hoofden kijken en gedachten lezen, maar ik denk dat Tiffanie DeBartolo het juist verwoordt in bovenstaande quote: “Omdat ze de pijn wilden stoppen.”

Ik wil hier geen gloom and doom stuk van maken, maar wil het onderwerp wel aan de orde brengen, omdat zowel mentale pijn, als fysieke pijn, je tot het uiterste kan drijven.

Wanhoop neemt het over

In de periode dat ik kampte met mijn eigen fysieke pijn, kwam ik op het punt dat ik serieus dacht, dat ik beter af zou zijn zonder linkerbeen. Door in constante pijn te verkeren, werd ik wanhopig. In andere woorden, ik had geen hoop meer, dat ik ooit zonder die pijn zou leven, zolang dat been er nog was. Gelukkig is die wanhoop bij mij niet zo allesomvattend geworden, dat ik niet meer wilde leven. Maar er zijn genoeg mensen waarbij chronische pijn niet tot één been of arm beperkt blijft. Dan is de pijn in hun wanhoop maar op één andere manier te stoppen.

Als je die gevoelens van wanhoop herkent, blijf er dan alsjeblieft niet in je eentje mee rondlopen. Probeer er met iemand over te spreken, bel je huisarts, een vriendin, je oom, het maakt niet uit wie. Er kan zo’n last van je schouders vallen als je met iemand spreekt over de wanhoop die je voelt. Misschien is er niet direct een oplossing voor de pijn, maar niet voor iedereen mooi weer hoeven te spelen kan je de ruimte geven om weer te hopen.

Voor iedereen die met het idee rondloopt dat er niet meer zijn de beste oplossing is tegen de pijn, maar ook voor mensen die zich ongerust maken over mensen in hun omgeving, is er www.113.nl  Ga naar de website, of bel het gratis nummer 0900-113. Er staan mensen 24 uur per dag voor je klaar om naar je te luisteren.

Heb jij gedachten hierover, die je met mij wilt delen? Ik hoor graag van je. Doe je dit liever niet in de comments, kun je me altijd een persoonlijk berichtje sturen via info@prikkelingen.nl

 

HEB IK IETS BIJ JE LOS GEMAAKT?

Had je een “light bulb”-momentje?
Ben je geïnspireerd en wil je meer waardevolle tips die je écht verder helpen? Ontvang ze wekelijks in je mailbox!
Je ontvangt het e-book “Je Pijn de Baas” er als bonus bij.


dit veld niet invullen s.v.p.

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.